Jeden taki mi kazał pisać. Już niech piszę, natychmiast! A najlepiej o tym, na czym się znam najlepiej. No to po krótkiej chwili wahania, a raczej dość długiej, bo w końcu powszechnie wiadomo, że znam się na WSZYSTKIM, padło na żądze i pokusy. No bo w końcu cóż napędza nasze życie, cóż dodaje mu smaku pieprzu, co sprawia, że wstajemy rano, drapiemy się po tyłku i idziemy się golić itd, zamiast spać do południa? No wiadomo. Pcha nas ciągła potrzeba ulegania pokusom i zaspokajania żądz wszelakich, a na to trzeba zarobić. Nie ma lekko.Wszędzie dookoła czyha pokusa goła. Świat jest pełen drzemiących żądz, a środki płatnicze nie rosną na drzewach. Takie golonko weźmy, z chrzanem, albo schabowy na pół talerza, albo lody bakaliowe z polewą czekoladową… Poza tym, że kuszą, to od dawna wiadomo, a amerykańscy uczeni dowiedli, że czekolada jest niezbędna do życia. Jak tlen. A polscy uczeni dowiedli, że golonko i schabowy.

Plan był taki: dzieci szt.2 oddalają się z domu rodzinnego gdziebądź, a zapracowana matka i zapracowany ojciec wezmą się w końcu i zakończą nie tak dawno rozpoczęty remont.
Realizacja natomiast napotyka na liczne przeszkody, wertepy i nieprzewidziane okoliczności, czyli właśnie na owe żądze wspomniane. Oraz pokusy. Po odbębnieniu obowiązków zawodowych, następuje powrót do domu, a tu nieodmiennie od wielu dni rzuca się na nas straszna żądza drzemania. Następnie zza pilota od TV, niczym hydra swój łeb wystawia pokusa obejrzenia filmu/meczu/programu kulinarnego. Na nic się zdaje tego łba utrącanie, odrasta pokraka, czasami przybierając postać kolejnej drzemki, bądź niespiecznego przeglądania Naj, czy innej Pani Domu. A remont wiadomo, kiedyś się sam skończy. Jeszcze mamy czas!
Potrafimy oprzeć się wszystkiemu, z wyjątkiem pokusy, całkiem jak ten znany Oskar o orientacji ostatnio tak popularnej.
Zatem nie będę walczyć z naturą, a pogrążę się do reszty w tym moim rozpustnym żywiole, a jak mi przejdzie, to Wam opowiem.
Albo nie.

Jędz@